Twee manieren om een piano te laten klinken
De Roland LX-6 en de Yamaha CLP-845 zitten in het hogere segment van de meubelpiano's dicht bij elkaar, al hangt het van het land af welke van de twee duurder is. Wat ze onderscheidt, is geen lijst met functies, maar een verschil van inzicht over hoe een digitale piano zijn klank überhaupt moet maken. Roland berekent de klank. Yamaha heeft hem opgenomen.
Onze werkwijze: dit is een vergelijking op basis van specificaties. We hebben deze twee niet naast elkaar bespeeld, dus in plaats van een oordeel over het speelgevoel zetten we op een rij wat elke fabrikant heeft gebouwd, en bij welke speler dat past.
Klank: gemodelleerd tegenover opgenomen
De LX-6 gebruikt Piano Reality Modeling. Roland beschrijft dat als een techniek die de toon opbouwt terwijl je speelt, in plaats van een vaste opname af te spelen, en waarmee je onder meer de snaar- en kastresonantie over het klavier kunt aanpassen. Daarnaast heeft de LX-6 in totaal 324 klanken.
De CLP-845 kiest de omgekeerde weg: opnamen van Yamaha's eigen CFX-concertvleugel en van de Bösendorfer Imperial, met VRM die er snaarresonantie aan toevoegt. Het aantal klanken is 38, en de twee pianoklanken zijn waar het om draait. Je kiest dus tussen twee vleugels van twee verschillende fabrikanten.
Welke je voorkeur heeft, is een kwestie van smaak. Modelleren geeft je instelmogelijkheden; samplen geeft je twee concrete piano's met een naam. In het algemeen is geen van beide de betere technologie.
Klavier: bij beide hout, langs een andere weg
De LX-6 heeft het Hybrid Grand Keyboard van Roland, dat hout combineert met een gegoten composietmateriaal. De CLP-845 heeft GrandTouch-S met houten witte toetsen – het mechaniek van het middensegment van de Clavinova-reeks. In de specificatietabel van Yamaha verschilt het van het GrandTouch-klavier van de CLP-875 en hoger doordat de lineair gegradeerde hamers over alle 88 toetsen er niet bij vermeld staan.
Op onze klavierschaal, die we uit de specificaties afleiden, staat het mechaniek van Roland hoger dan dat van Yamaha, maar dat getal komt uit gepubliceerde gegevens over de opbouw, niet uit spelen. De voorkeur voor een mechaniek is het enige wat een specificatieblad echt niet kan beslissen. Kun je voor één ding naar een showroom, laat het dan dit zijn.
De kast: een hoge Roland, een brede Yamaha
Deze twee nemen een kamer op een andere manier in, en de getallen liggen niet dicht bij elkaar. De LX-6 is 1.383 mm breed, 493 mm diep en 1.118 mm hoog, en weegt 87 kg (88,5 kg in de uitvoering in hoogglans zwart). De CLP-845 is 1.450 mm breed, 460 mm diep en 927 mm hoog, en weegt 60 kg.
De Roland is dus bijna 20 cm hoger en 27 kg zwaarder, terwijl de Yamaha ongeveer 7 cm breder en duidelijk lager is. Komt de piano onder een raam, tegen een lage kast of in een kamer waar je eroverheen wilt kunnen kijken, dan telt de lagere kast van de Yamaha. Moeten twee mensen hem de trap op dragen, dan is 27 kg verschil geen detail. Het zijn allebei meubelstukken die je één keer neerzet, maar in een plattegrond zijn ze niet uitwisselbaar.
Luidsprekers, aansluitingen en de kleine lettertjes
De CLP-845 heeft 180 watt verdeeld over vier luidsprekers; de LX-6 verdeelt 116 watt over vijf. Hoe hard een van beide speelt, of hoe hij in jouw kamer klinkt, vertellen deze getallen niet.
Eén praktisch verschil is het noemen waard: de LX-6 heeft meer ingebouwde stukken, 394 tegenover 353, en dat telt alleen als je ze gebruikt om gestructureerd te oefenen. De lijnuitgang is geen verschil – beide hebben er een (bij de LX-6 de aansluitingen Output L/Mono en R voor gewone 6,3 mm-pluggen), dus beide kun je op een mengpaneel of een audio-interface aansluiten in plaats van via USB op te nemen.
Waar ze gelijk opgaan
Het meeste andere hebben ze gemeen. De polyfonie is 256 stemmen bij de CLP-845; Roland geeft voor de LX-6 bij solospel met de klanken uit de categorie Piano geen grens op, en 256 stemmen voor de andere klanken. Beide hebben Bluetooth-audio en Bluetooth-MIDI, USB-MIDI en koppeling met apps. Beide hebben twee koptelefoonaansluitingen met klankbewerking voor de koptelefoon. Het zijn allebei meubelpiano's waarbij het onderstel en drie pedalen bij het instrument horen. Beide hebben layer en split, een ingebouwde recorder, een metronoom en transponeren. Geen van beide heeft een microfooningang.
Wie koopt welke?
Kies de Roland LX-6 als het idee van een gemodelleerd instrument je aanspreekt – een klank die je bijstelt in plaats van kiest, en 324 klanken om door te bladeren. Hij is ook de keuze als je specifiek het Hybrid Grand Keyboard van Roland wilt. Neem dan de hogere kast en de 27 kg extra voor lief.
Kies de Yamaha CLP-845 als je de CFX en de Bösendorfer als opgenomen instrumenten wilt, een lagere en lichtere kast die makkelijker te plaatsen en te verplaatsen is, en meer versterkervermogen. Welke van de twee minder kost, hangt af van het land, dus vergelijk de prijzen bij jou in de buurt voordat je over de prijs-kwaliteitverhouding beslist.
Kort gezegd: de Roland geeft je gemodelleerde klank en het hoger ingedeelde mechaniek op onze schaal, in een hogere kast die 27 kg zwaarder is; de Yamaha geeft je twee gesamplede vleugels, een lagere kast en meer versterkervermogen. Kun je beide mechanieken niet uitproberen, kies dan de manier van klankopwekking waarmee je echt wilt leven.